Wikingowie kojarzą nam się z długowłosymi blondynami płci męskiej, z wojownikami, którzy w dość ekspansywny sposób podbijali kolejne tereny europy południowej, a także napadali na ludy położone bardziej na południu kontynentu. Wikingowie mieli tę przewagę nad ludami, które zamieszkiwały południe Europy, że byli bardzo dobrze zbudowani, z pokolenia na pokolenie rodziły się dzieci silne, dobrze zbudowane wśród Wikingów, a wszystko ze względu na dietę, która panowała na północy Europy – każdy miał dostęp do mięsa, a to ze względu na ogromne bogactwo naturalne tych rejonowo (wszak trzy czwarte dzisiejszej Finlandii to przede wszystkim lasy). Niedobory witamin uzupełnia się tutaj jagodami i innymi leśnymi owocami, a ryby i dziczyzna jest bardzo łatwo dostępna. Taka dieta sprzyja rozrośnięciu się ciała, nabraniu zwierzęcej wręcz krzepy. Tak niestety nie mili ludzie, którzy zamieszkiwali południe, gdzie było przede wszystkim zbyt gorąco na polowania, po drugie łatwo dostępne były wszelkie owoce i warzywa, ze względu na obecność słońca, stad naturalne zamiłowanie do wegetarianizmu.